Μόλις κυκλοφόρησε το βιβλίο «Αντίστιξη» της Μαρίας – Δέσποινας Ράμμου από τις Εκδόσεις Παρέμβαση. Πρόκειται για νουβέλα με προδιαγραφές θεατρικού έργου που θέτει στο μικροσκόπιο ζητήματα ψυχογραφικά, με αφόρμηση ένα επίκαιρο κοινωνικό φαινόμενο, μια γυναικοκτονία. Έχοντας κάτι από αρχαία τραγωδία στο ξετύλιγμα των σκηνών, παρατηρούμε τα ετερόκλητα στοιχεία των πρωταγωνιστών του ερωτικού τριγώνου να αναδεικνύονται, μπλέκοντας παράλληλα μνήμες, ευσεβείς πόθους, διλήμματα, ώστε όλα αυτά να καταλήξουν σε μία ενδιαφέρουσα αρμονική συνύπαρξη, μια «αντίστιξη».
***
«Κι εγώ στεκόμουν στα βράχια σαν τον γλάρο που δεν βρίσκει τροφή, αλλά συνεχίζει να αγναντεύει το νερό, με την ελπίδα ότι θα ξεπλύνει τις σκέψεις της αμαρτίας.
– Είναι αμαρτία η πείνα;
– Η πείνα και η προσευχή για ήρεμη ζωή, ναι».
Φυλακή, χώμα, κρεμάλα, το σκηνικό της προσαρμοσμένης στα σύγχρονα ήθη «θεατρικήςνουβέλας», που προτείνει μια παραλλαγή αρχαίας Ελληνικής τραγωδίας.
Με πρόσχημα την εξιστόρηση ενός εγκλήματος πάθους, ξεδιπλώνονται τα αγωνιώδη υπαρξιακά ερωτήματα τριών ηρώων. Το ερωτικό τρίγωνο συνθέτουν οι πλατωνικοί εραστές, Γλυκερία και Αλβέρτος, διάσημοι συγγραφείς, που εισάγονται στην «πάροδο» της «σκηνής» νεκροί, και ο φυλακισμένος σύζυγος Ευθύμιος, ο οποίος σκότωσε τη σύζυγό του για εκδίκηση. Το συγγραφικό ζεύγος είναι εντεταλμένο να ολοκληρώσειτο κύκνειο άσμα του με τίτλο «ΑΝΤΙΣΤΙΞΗ», που συνοψίζεται σε ένα αλληγορικό «μουσικό κοντραπούντο»: αντανακλά τη συνύπαρξη πολλών διαστάσεων – «μελωδιών», μια εναρμόνιση των αφηγήσεωντης διαφορετικής προέλευσης και της ζωής, που διένυσε ο καθένας, σε αντιπαραβολή με αυτήν που θα ήλπιζε να είχε ζήσει. Η βουτιά στοπαρελθόν, στους προγόνους και την παιδική τους ηλικία,γίνεται για αμφότερους αφορμή σύμπλευσης στα πολύπαθα μονοπάτια της αυτογνωσίας. Σημείο άφιξης και λύσεως της τραγωδίας ορίζεται η λύτρωση από τις αμφιβολίες μέσα από το συνταίριασμα των βιωμάτων τους και τοπέρασμα στην αντίπερα όχθη της γαλήνης.Το φιλόδοξο, πρωτότυπο σύγγραμμά τους, είναι ένα ψηφιδωτό από μνήμες, ευσεβείς πόθους, διλήμματα και αυτοαναφορικές αναλύσεις.
Η «ΑΝΤΙΣΤΙΞΗ»αποδίδειτην ευθυγράμμιση των εσωτερικών φωνών χαρακτήρων, που μοιράζονται την ίδια μοίρα: από τις στάχτες τους αναρριχώνται στην αναγέννηση, με κοινή πυξίδα την αντίληψη της αγάπης τους για τη ζωή.
«Στέκουμε αγέρωχες μούμιες βαθιά κάτω στο χώμα αντί πάνω στη γη, εμείς, λαλίστατοι συζητητές στην αγορά των νεκρών».
***
Η Μαρία-Δέσποινα Ράμμου γεννήθηκε το 1981. Είναι φιλόλογος, Διδάκτωρ Κλασικής Φιλολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (Μάρτιος 2017) και υποψήφια μεταδιδακτορική ερευνήτρια του ίδιου ιδρύματος. Υπήρξε επιστημονική συνεργάτιδα του «Σύγχρονου Λατινοελληνικού Λεξικού, από τις απαρχές της λατινικής γραμματείας μέχρι τον 9ο μ.Χ. αιώνα» (επιμέλ. Τρομάρας Λ.Μ., Νικήτας Δ., καθηγητές Λατινικής Φιλολογίας Α.Π.Θ,εκδ. University Studio Press, 2019). Καθήκον της κ. Ράμμου ήταν η σύνταξη των λημμάτων για το γράμμα «O».
Το 2022 εκδόθηκε από τον εκδοτικό οίκο University Studio Press η διατριβή της με τίτλο «Σατιρικά επιγράμματα εναντίον γιατρών στη λατινική γραμματεία. Κοινωνικο-μοτιβιστική έρευνα» (σσ. 372).
Παράλληλα, η κ. Ράμμου εργάζεται και ως μεταφράστρια, με πρόσφατο έργο της τη μετάφραση επτά κεφαλαίων από τον συλλογικό τόμο για το έργο του Ευριπίδη με τίτλο «Ευριπίδης. 35 Μελέτες» (2021, εκδόσεις University Studio Press, επιμέλ. Α. Ρεγκάκος, Ε. Σιστάκου, καθηγητές της Αρχαίας Ελληνικής Φιλολογίας Α.Π.Θ.).
Πέρα από τα ερευνητικά της ενδιαφέροντα δραστηριοποιείται και ως συγγραφέας. Έχει εκδώσει δύο λογοτεχνικά βιβλία, μια συλλογή εκτενών αφηγηματικών ποιημάτων με τίτλο «Η Χίμαιρα δεν είναι μακριά» (εκδ. Διάττων, Αθήνα, 2012, σσ. 218) και μια συλλογή διηγημάτων με τίτλο «Η Προσωπογραφία του Κρεγκ» (εκδ. Ενύπνιο, Αθήνα, 2022), που παρουσιάστηκε πρόσφατα, πρβ. για κριτικές Fractal, Περί Ου. Υπό έκδοση από τον εκδοτικό οίκο Θερμαϊκός είναι δύο νουβέλες της κ. Ράμμου με τίτλο «Το άλογο του Ρούζβελτ».
Διηγήματά της έχουν δημοσιευτεί στα λογοτεχνικά περιοδικά Φρέαρ, Παρέμβαση, Χάρτης, Fractal, Τοβιβλιο.net.
About The Author
