Η συμφωνία Mercosur παρουσιάζεται στην Ευρώπη ως εμπορική επιτυχία. Στην Ελλάδα όμως, η πολιτική επιλογή να την υπογράψουμε φέρνει σοβαρές συνέπειες που ήδη γίνονται ορατές στην υπαίθρο και την οικονομία μας.
Οι μικρές και μεσαίες ελληνικές εκμεταλλεύσεις δεν μπορούν να ανταγωνιστούν τις μαζικές εισαγωγές κρέατος και γαλακτοκομικών από χώρες με χαμηλότερο κόστος παραγωγής και πιο χαλαρούς κανόνες. Τα αποτελέσματα είναι χειροπιαστά: μείωση εισοδημάτων, κλείσιμο πολλών παραγωγικών μονάδων, αύξηση ανεργίας και ερημοποίηση περιοχών όπως η Δυτική Μακεδονία, όπου ο πρωτογενής τομέας ήταν για δεκαετίες πυλώνας κοινωνικής συνοχής.
Η χώρα χάνει διατροφική αυτάρκεια. Η εξάρτηση από εισαγόμενα τρόφιμα σημαίνει ότι σε περιόδους κρίσεων οι Έλληνες καταναλωτές θα πληρώνουν περισσότερο για βασικά προϊόντα. Η υπόσχεση για φθηνότερα προϊόντα αποδεικνύεται πρόσκαιρη, ενώ οι τιμές παραγωγού συμπιέζονται διαρκώς, προκαλώντας δυσαρέσκεια και κοινωνική ένταση στις αγροτικές περιοχές.
Η πολιτική ευθύνη είναι ξεκάθαρη. Η κυβέρνηση επέλεξε ένα δρόμο άνισου ανταγωνισμού, αφήνοντας την ελληνική παραγωγή απροστάτευτη.
Η Ελλάδα δεν μπορεί να αντιμετωπίζει τέτοιες συμφωνίες ως τεχνικά εμπορικά ζητήματα. Πρόκειται για πολιτική επιλογή που απαιτεί αποφασιστική παρέμβαση: προστασία της εγχώριας παραγωγής, δίκαιους όρους ανταγωνισμού και μέτρα για να παραμείνει ζωντανή η ελληνική ύπαιθρος. Αν όχι, η Mercosur δεν θα είναι ευκαιρία, αλλά ένα ακόμη πλήγμα στον αγροτικό χάρτη και στη στρατηγική ασφάλεια της χώρας.
Τάνια Ώττα
About The Author
