Ζούμε σε μια εποχή όπου η υπερβολή έχει γίνει σχεδόν κανόνας. Μια καλοκαιρινή μπόρα που άλλοτε αποτελούσε μια ευχάριστη ανάσα δροσιάς, σήμερα βαφτίζεται «επικίνδυνη κακοκαιρία». Ένα ζεστό τριήμερο του Ιουλίου μετατρέπεται σε «ακραίο φαινόμενο», ενώ ο καύσωνας – ένα απολύτως φυσιολογικό χαρακτηριστικό του ελληνικού καλοκαιριού – παρουσιάζεται συχνά σαν μια πρωτόγνωρη απειλή.
Δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν πραγματικές περιπτώσεις ακραίων καιρικών φαινομένων ή ότι δεν πρέπει να λαμβάνονται μέτρα προστασίας. Όμως η καθημερινή δραματοποίηση της πραγματικότητας δημιουργεί μια κοινωνία που ζει διαρκώς σε κατάσταση ανησυχίας. Ό,τι παλαιότερα αντιμετωπίζαμε με ψυχραιμία, σήμερα παρουσιάζεται με τίτλους που θυμίζουν καταστροφικές ταινίες.
Πίσω από αυτή την τάση κρύβεται συχνά η ανάγκη των μέσων ενημέρωσης να κερδίσουν την προσοχή του κοινού σε έναν κόσμο όπου η πληροφορία ανταγωνίζεται για λίγα δευτερόλεπτα ενδιαφέροντος. Όσο πιο εντυπωσιακός ο τίτλος, τόσο περισσότερα κλικ, προβολές και διαφημιστικά έσοδα. Παράλληλα, ο φόβος και η υπερβολή τροφοδοτούν έναν καταναλωτισμό που μας πείθει διαρκώς ότι χρειαζόμαστε κάτι περισσότερο για να προστατευτούμε από κάθε πιθανό κίνδυνο.
Ίσως τελικά να χρειάζεται να ξαναθυμηθούμε πώς ήταν να απολαμβάνουμε μια καλοκαιρινή βροχή, να σεβόμαστε τη ζέστη του Αυγούστου χωρίς πανικό και να αντιμετωπίζουμε τη ζωή με περισσότερη ψυχραιμία. Γιατί η πραγματικότητα δεν γίνεται καλύτερη όταν τη δραματοποιούμε· απλώς χάνουμε την ικανότητα να τη ζούμε όπως πραγματικά είναι.
Τάνια Ώττα – cosmomag.gr
About The Author
